reinderhummel.nl

Nee, dat is niet de naam van het nieuwste Suske en Wiske album, maar het gaat over melk hier in China. Het schijnt namelijk dat de afgelopen weken mijn leven weer eens aan een zijden draadje gehangen heeft, want er is het zoveelste melkschandaal bekend geworden waarbij de Chinese staatsbedrijven die de melk produceren allemaal chemische rommel bij de melk deden. Dat is namelijk goedkoper en als het bekend wordt dan is het als overheid toch vrij eenvoudig om dit uit het nieuws te houden. Zo ook deze keer. Heel China kwam in paniek toen bleek dat Mongoolse Koe, het bedrijf waar het om gaat, supergevaarlijke vergif had gebruikt waardoor de melk er net zo uitziet als normale melk maar voor de helft van de prijs geproduceerd kan worden. Een week later kwam een meneer van de overheid op televisie die verklaarde dat het allemaal de schuld was van de domme boeren en dat het probleem al opgelost was en dat iedereen maar weer aan de melk moest. Nou, gelukkig maar, want ik was al even bang dat ik geen melk meer zou kunnen drinken.

Mongoolse Koe is verreweg de grootste producent van zuivelproducten in China. Zo maken ze bijvoorbeeld ook yoghurt, zoals op deze foto te zien is. De meeste Chinese yoghurt is erg waterig, vandaar ook dat Chinezen het hebben over yoghurt drinken en niet over yoghurt eten zoals normale mensen. Oh, ze hebben ook een Engelse naam, te weten Mönmilk, dat klinkt toch wel wat beter dan Mongolian Cow of in het Nederlands dus Mongoolse Koe. Maar toch, het laatste is de letterlijke vertaling van de Chinese merknaam.

Er is nog iets raars met die Chinese melk. Het wordt namelijk vaak in plastic zakjes verkocht. Zie hierboven een plastic zakje met pure Mongolenmelk. Chinezen drinken dit door met hun tanden een hoek van het plastic zakje af te scheuren en dan zo de melk door het gat naar binnen te slurpen. Het is natuurlijk geen gezicht, maar het wordt nog gekker als je eens gaat kijken op een Chinese middelbare school. Daar loopt elke scholier in een Kappa trainingspak rond (is verplicht) en als ze dan hun handen vol met zware boeken hebben dan houden ze het plastic zakje met Mongolenmelk tussen hun tanden geklemd en zo lopen ze dan over het schoolplein.

De wat oudere Chinezen lopen minder met zakjes melk in de mond, maar wel gaan ze naar de melkbar. Dat is een kroeg waar je dus alleen maar melk en soms ook yoghurt en ijs kunt krijgen. Als je naar binnen kijkt, dan zie je allemaal ruige Chinese mannen aan de bar zitten met een groot glas melk voor zich. Sommige Chinezen zijn echte zuiplappen en drinken op een avondje in de kroeg wel tien glazen melk. Jongere Chinese mannen komen hier graag om groot en sterk te worden van al die melk, en soms nemen ze hun vriendin ook mee die ze dan met een lepeltje ijs voeren.

Melk is trouwens officieel onderdeel van het meest recente Vijfjarenplan hier in communistisch China. Het is destijds aangekondigd nadat de premier een droom had gehad dat eens alle Chinezen elke dag een glas melk zouden drinken. Nu denk je misschien dat ik weer veel te veel melk gedronken heb en dit verzin, maar het is echt zo. Kijk maar, de BBC maakt er ook melding van. Ja, het is wat met die Chinezen en melk.

Wednesday January 25th, 2012

China is een echte politiestaat. Het wemelt er van de politie. In een stad als Mudanjiang heb je om de paar honderd meter een klein politiekantoor, op elke straathoek een camera en ik zie elke dag vele politieagenten. De DDR was er niets bij. Behalve het vangen van boeven is de belangrijkste taak van deze dienstkloppers natuurlijk het volk een beetje in de gaten houden. Tegenwoordig hebben ze bij de politie hiervoor iets nieuws. Over de hele stad staan nu dit soort mobiele eenheden.

De koekeloerwagentjes zijn uitgerust met camera’s op het dak zodat de agenten alle kanten kunnen opkijken. Officieel heet het verkeerspolitie, maar dat gelooft natuurlijk geen hond, laat staan een Chinees. Ze staan namelijk ook op plaatsen staan waar geen auto’s langskomen en bovendien zijn er op elk kruispunt al camera’s gemonteerd. Kijk maar eens bij die boom links, daar zie je een over de weg hangende constructie met vier camera’s (drie achter de paal van de verkeerslichten en een achter de takken van de boom).

Eens even binnen kijken. De agenten waren namelijk net weg om wat cola en gedroogde varkensoren te kopen, dus kon ik snel een foto nemen. Er staan wat stoelen, veel computers en allemaal grote schermen. Ook liggen er heel wat papieren op het bureau zodat ze notities kunnen maken. Dat wordt dus blijkbaar nog op de ouderwetse manier gedaan en niet met behulp van de computers.

Ze zijn van het Mudanjiang Stad Algemeen Veiligheidsbureau zoals in grote letters op de zijkant staat. Dat zijn de mensen die ervoor zorgen dat het allemaal een beetje veilig blijft hier in de metropool en dat anti-socialistische elementen in de maatschappij op tijd gesignaleerd worden. Behalve de agenten zoals deze die opvallen, heeft het Veiligheidsbureau ook nog tienduizenden agenten in burger en informanten in dienst.

Het handige aan deze wagentjes is dat ze erg mobiel zijn en zo overal geplaatst kunnen worden. Je ziet ze bijvoorbeeld langs de wegen, in de parken, winkelstraten en bij scholen. Wat dan weer minder handig is dat er een stopcontact in de buurt moet zijn. Verder valt hier elke paar dagen de stroom wel een keer uit, dus dat probleem heb je ook nog eens weer.

Hier staat er ook eentje bij het Sneeuw en IJs Festival waar ik eerder deze week was. Ik zal binnenkort de foto’s die ik daar genomen heb op mijn website zetten. Ook bij dit koekeloerwagentje zie je weer een katrol met de stroomkabel.

Deze tekening is trouwens de officiële mascotte van de Chinese politie. Je ziet ze ook op waarschuwingen in hotels dat drugs en hoeren verboden zijn en als er een Chinese website geharmoniseerd wordt - zo heet dat officieel - dan krijg je ook een melding met deze tekening erbij. Onder de tekening staat het logo van de politie met in Chinese tekens letterlijk vertaald: Beweegbaar Politie Diensthuisje.

Tuesday January 10th, 2012

Deksels, het wordt hier weer flink kouder de laatste tijd! Kijk maar eens dit grafiekje van het meteorologisch instituut hier om de hoek. Dit is het weer dat we hier deze weken hebben. Overdag koud. ’s Nachts koud. Altijd koud.

Toch gaat het leven hier gewoon door in China. Deze foto nam ik vandaag aan het eind van de middag toen ik onderweg was naar de rivier. Zoals je kunt zien loopt er nog gewoon volk op straat en overal zie je fietsers, vieze rokende vrachtwagens en auto’s kriskras door elkaar heen gaan. Een typisch Chinees straatbeeld dus.

En wat was er op de rivier te doen? Nog niet veel. Hier zie je een Chinees met een shovel midden op de rivier aan het sneeuwruimen. Niet dat er dit jaar tot nu toe heel erg veel sneeuw gevallen is, maar er wordt zoals elk jaar een soort van pretpark op de rivier gebouwd zodat ze hier dolle ijspret kunnen hebben en dan mag die sneeuw natuurlijk niet in de weg liggen.

Als die shovel over het ijs kan, dan kan ik dat natuurlijk ook. Het ijs is minstens enkele meters dik, maar toch zie je af en toe nog geulen met stromend water dat nog niet bevroren is. Als je er hier in valt, dan stroom je er over enkele weken als een blok ijs bij de Zee van Ochotsk weer uit.

Iets verderop hadden ze al een sneeuwkasteel gebouwd. Het is nog niet af en daarom loopt er ook een bewaakchinees voor de ingang die ervoor zorgt dat nieuwsgierige mensen niet naar binnen gaan. Dit jaar is het thema Rusland en door de poort kon je al het Kremlin, dinosaurussen, glijbanen en een koe van ijs zien. Allemaal typisch Russische dingen dus.

Als je dan van dijk langs de rivier naar de stad kijkt zie je dat ze daar ook al allemaal dingen van ijs aan het bouwen zijn. Het zijn kastelen, draken, bloemen en dat soort gekke dingen, waar dan gekleurde lampjes binnen in komen. Het is niet alleen hier bij de rivier, maar op bijna elke straathoek komt wel een of ander ding van ijs met gekleurde lichtjes erin te staan. Ziet er ’s avond mooi uit hoor!

Hier zie je een Chinees met een kettingzaag grote ijsblokken in kleinere ijsblokken zagen. Deze arbeiders komen van het platteland en het zijn echte bikkels. Ze hebben het nooit koud, werken zonder zeuren of mokken in diensten van 12 uur en zijn ook eens erg goedkoop.

Wel hebben deze arbeiders dan weer totaal geen historisch besef! Hier bouwen ze zomaar een ijskasteel pal voor het Acht Heldinnen Springen in de Rivier monument. Dat is een standbeeld ter nagedachtenis van acht communistische wijven die tijdens de oorlog om het Japanse leger tegen houden maar in de rivier sprongen. Dat was toen in de zomer en omdat Chinezen niet kunnen zwemmen verdronken ze allemaal. Hoe acht Chinezen die in de rivier springen zomaar een heel Japans leger kan tegenhouden wordt in het verhaal dan weer niet duidelijk.

In alle steden in heel China staan trouwens standbeelden van dit soort communistische helden met een bordje erbij over de heldendaden die ze verricht hebben. Het gaat bijna altijd over heldendaden verricht tegen de Japanners of de nationalisten. Tegenover het station hier in de stad staat zelfs een standbeeld van een paard! Ik heb nog nooit de moeite genomen op het bordje te lezen wat voor heldendaden dat paard verricht heeft, maar dat moet ik toch maar eens een keer doen.

Maar goed, verder met de ijskastelen. Het was al drie uur ’s middags dus het begon al te schemeren en hier zie je dat ze de lichtjes aan het uitproberen zijn. Eind volgende week moet alles af zijn, dus rond die tijd zal er eens opnieuw een kijkje nemen.

Wel zal ik dan een wat warmere dag moeten uitkiezen, want, en veel mensen weten dit misschien niet, maar als het te koud is dan stopt veel elektronische apparatuur er gewoon mee. Vaak werken ze nog wel goed tot een graad of -20, maar kouder dan dat en je kunt er niets meer mee. Tijdens het maken van deze foto’s viel mijn telefoon dan ook voortdurend uit. Hetzelfde probleem had ik met mijn handen. Om op dat kleine knopje te kunnen drukken moest ik mijn handschoenen uitdoen en na een poosje kon ik ook niets meer met mijn handen doen. Gelukkig maar dat ze voor volgende week alweer -7 voorspellen en dat het eindelijk weer eens gaat sneeuwen.

Sunday December 25th, 2011