De Mongoolse melkmuilen

geplaatst onder mudanjiang, vreemd op 25 januari 2012

Nee, dat is niet de naam van het nieuwste Suske en Wiske album, maar het gaat over melk hier in China. Het schijnt namelijk dat de afgelopen weken mijn leven weer eens aan een zijden draadje gehangen heeft, want er is het zoveelste melkschandaal bekend geworden waarbij de Chinese staatsbedrijven die de melk produceren allemaal chemische rommel bij de melk deden. Dat is namelijk goedkoper en als het bekend wordt dan is het als overheid toch vrij eenvoudig om dit uit het nieuws te houden. Zo ook deze keer. Heel China kwam in paniek toen bleek dat Mongoolse Koe, het bedrijf waar het om gaat, supergevaarlijke vergif had gebruikt waardoor de melk er net zo uitziet als normale melk maar voor de helft van de prijs geproduceerd kan worden. Een week later kwam een meneer van de overheid op televisie die verklaarde dat het allemaal de schuld was van de domme boeren en dat het probleem al opgelost was en dat iedereen maar weer aan de melk moest. Nou, gelukkig maar, want ik was al even bang dat ik geen melk meer zou kunnen drinken.

Mongoolse Koe is verreweg de grootste producent van zuivelproducten in China. Zo maken ze bijvoorbeeld ook yoghurt, zoals op deze foto te zien is. De meeste Chinese yoghurt is erg waterig, vandaar ook dat Chinezen het hebben over yoghurt drinken en niet over yoghurt eten zoals normale mensen. Oh, ze hebben ook een Engelse naam, te weten Mönmilk, dat klinkt toch wel wat beter dan Mongolian Cow of in het Nederlands dus Mongoolse Koe. Maar toch, het laatste is de letterlijke vertaling van de Chinese merknaam.

Er is nog iets raars met die Chinese melk. Het wordt namelijk vaak in plastic zakjes verkocht. Zie hierboven een plastic zakje met pure Mongolenmelk. Chinezen drinken dit door met hun tanden een hoek van het plastic zakje af te scheuren en dan zo de melk door het gat naar binnen te slurpen. Het is natuurlijk geen gezicht, maar het wordt nog gekker als je eens gaat kijken op een Chinese middelbare school. Daar loopt elke scholier in een Kappa trainingspak rond (is verplicht) en als ze dan hun handen vol met zware boeken hebben dan houden ze het plastic zakje met Mongolenmelk tussen hun tanden geklemd en zo lopen ze dan over het schoolplein.

De wat oudere Chinezen lopen minder met zakjes melk in de mond, maar wel gaan ze naar de melkbar. Dat is een kroeg waar je dus alleen maar melk en soms ook yoghurt en ijs kunt krijgen. Als je naar binnen kijkt, dan zie je allemaal ruige Chinese mannen aan de bar zitten met een groot glas melk voor zich. Sommige Chinezen zijn echte zuiplappen en drinken op een avondje in de kroeg wel tien glazen melk. Jongere Chinese mannen komen hier graag om groot en sterk te worden van al die melk, en soms nemen ze hun vriendin ook mee die ze dan met een lepeltje ijs voeren.

Melk is trouwens officieel onderdeel van het meest recente Vijfjarenplan hier in communistisch China. Het is destijds aangekondigd nadat de premier een droom had gehad dat eens alle Chinezen elke dag een glas melk zouden drinken. Nu denk je misschien dat ik weer veel te veel melk gedronken heb en dit verzin, maar het is echt zo. Kijk maar, de BBC maakt er ook melding van. Ja, het is wat met die Chinezen en melk.