Nu heb ik geschiedenis gestudeerd en van de economie niet veel rijst gegeten, maar als ik het goed begrijp dan werkt het in een communistische planeconomie als volgt. Je laat staatsbedrijven het ene na het andere stadsdeel volbouwen met nieuwe wooncomplexen, kantoren en winkelcentra, en je haalt vervolgens zonder problemen de 15% economische groei die Mudanjiang over 2011 kende. Dat de nieuwe hoogbouw daarna leeg blijft staan en van zulke kwaliteit is dat het na enkele jaren alweer uit elkaar valt is van minder belang. Zolang het geld maar bij de partijleden terecht komt.

Nu heb ik het op mijn geweldige website al vaak genoeg over de nieuwe wooncomplexen gehad die als paddenstoelen uit de grond rijzen. Wat toch wat onderbelicht blijft zijn de tempels en kloosters. Ook deze worden de laatste jaren in een roekeloos tempo op de bergtoppen net buiten vrijwel alle Chinese steden gebouwd. Op de Noordelijke Gouden Draakberg aan de andere kant van de vallei waar ik op uitkijk hebben ze ook een klooster gebouwd, namelijk het Klooster van de Soepele Spraak.

Hier zie je het Klooster van de Soepele Spraak. De gebouwen rond de pagode zijn nog in aanbouw, terwijl het gedeelte iets hoger op de berg rechts reeds voltooid is. Het volledige complex heeft omgerekend meer dan een half miljoen euro gekost.

De pagode van dichtbij, met enkele delen die de bouwvakkers vorig jaar niet op tijd af hadden. Deze kraan heeft de hele winter stil gestaan, maar zodra de temperaturen weer boven nul uitkomen zullen ze ongetwijfeld weer verder bouwen.

Voor de hoofdingang van het Klooster van de Soepele Spraak. Zoals altijd staat er een beeld van een of andere boeddhistische heilige voor de deur, met voor het altaar een grote wierookbrander. Ik heb er helaas geen foto van genomen, maar bij de ingang van dit plein staat een bord dat je enkel wierook gekocht in het klooster zelf mag gebruiken. Naast het klooster heeft een Chinees namelijk een winkeltje geopend waar hij wierook voor een veel lagere prijs verkoopt en dat zint de monniken natuurlijk maar niets.

In het klooster zelf is het, net als in de nieuwe Chinese woonwijken, zo leeg dat je als het ware een eetstokje kunt horen vallen. Woonvertrekken, een school en gebedshallen, je zult het allemaal aantreffen in het Klooster van de Soepele Spraak, maar in totaal heb ik tijdens mijn bezoek slechts één monnik gezien.

Toch zal ik toegeven dat, in tegenstelling tot de oerlelijke appartementen die de afgelopen jaren hier in de stad zijn gebouwd, het Klooster van de Soepele Spraak er wel heel erg mooi uit ziet.

Behalve de mooie gebouwen van het klooster, heb je ook nog eens een geweldig uitzicht op de vallei van de Pioenroosrivier en is het klooster omgeven door bossen en wijngaarden. Het is dat ik niet zo religieus ben en Chinese monniken met hun sportschoenen en smartphone nogal rare figuren zijn, maar anders had ik er wel willen wonen.

Hier zie je het hoogste en het grootste gebouw van het klooster, dat zoals in de meeste boeddhistische tempels en kloosters onderdak biedt aan grote beelden van de Boeddha en andere verafgode personages. Helaas was deze hal tijdens mijn bezoek gesloten.

Op de laatste foto tenslotte kun je rechts de vertrekken van de monniken vinden, terwijl het gele gebouw aan de linkerkant een hotel is. Wil je dus een keer op vakantie naar Mudanjiang maar lijkt een verblijf in het hotel waar de leiders van Noord-Korea altijd verblijven je maar niets, dan kun je dus altijd een verblijf in het Klooster van de Soepele Spraak overwegen. Aangezien het hier tijdens mijn bezoek enorm uitgestorven was, heb je bovendien grote kans dat je hotelkamer nog nooit eerder door andere gasten gebruikt zal zijn.

In ander explosief nieuws, hier aan de Dimingweg waar ik ook aan woon is deze week een gebouw ontploft. De twee bovenste verdieping van de flat knalden er zomaar af nadat een Chinees zijn nieuwe gastank in de keuken uitprobeerde. Onder de slachtoffers waren zes dode Chinezen en ook heel wat halfdode Chinezen. Verder is er nog iemand vermist die waarschijnlijk door de explosie ergens over de daken van andere flats geslingerd is. Gastanks worden veel gebruikt in China, maar zoals te verwachten zijn de tanks vaak van discutabele kwaliteit en wordt er door Chinezen nogal roekeloos met het materiaal omgegaan. Zelf kook ik met een elektrisch fornuis, want die ontploffen niet zo snel.

Als het geen atoomtesten of ontploffende gastanks zijn die mijn leven bedreigen, dan is het wel de yoghurt. Er is namelijk weer een nieuw schandaal in China. In tegenstelling tot normale yoghurt die we in Nederland hebben, is de yoghurt die uit de Chinese staatsfabrieken komt rollen altijd erg dun en waterig. Om de yoghurt dikker en smakelijker te maken, hadden ze bedacht dat dit kan door van oude leren schoenen gemaakte gelatine toe te voegen. Zoals je begrijpt is heel het land weer en rep en roer, ook al heeft een belangrijke en betrouwbare Chinese ambtenaar al op televisie verkondigd dat er niets aan de hand is en dat de yoghurt gewoon gegeten kan worden.

Verder is mijn leven behoorlijk veilig, dus jullie hoeven je over mij geen zorgen te maken. Bovendien heb ik ook nog altijd een EHBO-kit dat ik acht jaar geleden gekocht heb en waarvan ik er onlangs achter kwam dat zelfs de pleisters nog prima plakken. Mocht er dus een atoomoorlog komen of mocht ik dus onbewust iemand zijn oude schoenen opeten in plaats van yoghurt, dan ben ik in ieder geval goed voorbereid.

Gisteren daarentegen kwam de wind eventjes uit het zuidoosten en was het plotseling zomaar 24 graden en broeierig. Zo snel gaat dat dus. Van onder het vriespunt naar bijna zomerse temperaturen in slechts een dag tijd. In de middagzon liep ik zelfs al met het zweet op mijn voorhoofd.

Andere gekke weersverschijnselen die we altijd in de lente hebben zijn de zandsneeuwstormen. Een zandsneeuwstorm zeg je? Ja, ik weet zo geen betere naam te bedenken. Het is in feite een zandstorm die komt overwaaien uit de woestijnen bij Mongolië en onderweg naar de Grote Oceaan in contact komen met normale wolken. Dit zorgt vervolgens voor neerslag in de vorm grauwe, donkergekleurde sneeuw. De sneeuw smelt daarna als sneeuw voor de zon en wat achterblijft is een laagje woestijnzand. Na zo’n sneeuwzandstorm ziet de stad er nog grauwer en lelijker uit dan normaal en waan je je zo in een post-apocalyptisch stedelijk landschap.

Het lijkt er dus op dat ik de komende tijd mijn winterjas, muts, sjaal en handschoenen wat vaker kan thuislaten en meer zal kunnen genieten van wat aangenamere temperaturen voordat het over twee maanden alweer te heet wordt om buiten rond te lopen.

Hier passen maar liefst vier agenten in, dus als je je niet gedraagt dan hebben ze je zo bij de kladden. Ook zijn deze wagentjes milieuvriendelijk, want ze zijn volledig elektrisch.

Aan de achterkant zit nog een handige kofferbak om mensen in af te voeren. De Chinese tekens staan voor Campus Patrouille. In dit deel van de stad zijn er een stuk of acht universiteiten met aangrenzende campussen waartussen de sterke arm der wet nu dus heen en weer kan scheuren.

Hieronder nog een foto. Ja, ik weet dat ik er een beetje met een apenkop op sta, maar ik heb geen andere foto’s. Ik had het ijszwaard op de buitenste vensterbank gelegd, maar toen ik vanochtend weer keek lag er enkel nog een plasje water.

“Sinds 17 februari 2012 elf uur ‘s avonds is mijn poes vermist. De poes is acht maanden oud en wit van kleur met een zwarte streep bovenop de kop. Ook heeft ze een zwarte stip op de neus en is de punt van haar staart een beetje zwart (niet heel duidelijk). Hier is een foto:

Deze poes is niet van een of ander duur en bijzonder ras! Maar iedereen thuis houdt erg veel van haar! Als je een goed hart hebt en je hebt deze kleine poes gezien, neem dan alsjeblieft contact met mij op. Je kunt bellen naar: 15846510725 13845391297 13946350787

Je zult zeker beloond worden voor je goede daad! Bedankt!”

Nou, werk aan de winkel dus! Hebben jullie in Nederland deze poes misschien gezien? Let wel op of de punt van haar staart een beetje zwart is, want dat is niet heel duidelijk zichtbaar. Je kunt bellen naar één van die drie nummers, maar zet er vanuit Nederland wel even +86 voor. Als je niet naar China durft te bellen, maar wel de poes gezien hebt, vertel het maar aan mij dan zal ik wel even telefoneren.

Zodra je ook maar één stap binnen gemeenschap de Voortreffelijke Berg zet, merk je meteen dat het een oergezellige buurt is. Van de treurige bakstenen huizen tot de ellendige snotkinderen die al rennend over straat “Mama! Er komt een buitenlander aan!” schreeuwen, je merkt aan alles dat het een waar genot moet zijn hier te mogen wonen.

Dit is Zhang Yajun, de buurtagent die altijd een oogje in het zeil houdt. Zijn politienummer is 41764 en hij werkt doordeweeks van 7:30 tot 10:00 en van 14:30 tot 18:00. Mocht je dingen zien die het daglicht niet kunnen verdragen, dan kun je hem bellen op zijn mobiel: 13766651688.

In gemeenschap De Voortreffelijke Berg wordt net als in de rest van China heel wat afgerecycled. China heeft het meest efficiënte recycle-systeem ter wereld. Alles wat je weggooit, gewoon op straat natuurlijk, wordt steevast binnen vijf minuten door een Chinees opgeraapt die het nog wel ergens voor kan gebruiken. Hier bijvoorbeeld een hele vrachtwagen vol met weggegooide kleding die gerecycled gaat worden.

Voedel- en warenhuis De Feestvreugde wordt gesponsord door Coca-Cola, terwijl voor de deur kratten bier en lege flessen sterke drank te vinden zijn. Op het spandoek rechts staat: “Speciaal voor onze lieve klanten grote kortingen op Sneeuwbrondrank”. Deze actie was echter alleen op 9 en 10 januari geldig, dus ze zijn blijkbaar vergeten het spandoek weg te halen.

Deze man hier maakt popcorn. Dat doet hij door eerst met een soort zwengel hete kolen in een stalen pot goed op temperatuur te slingeren en daarna deze hete kolen vliegensvlug in een grote ketel met maïskorrels te scheppen. BOEM! gaat het dan en de popcorn wordt opgevangen in een stuk gaas.

Dankzij de inspanningen van Zhang Yajun, de hierboven vermelde politieagent, zijn de straten van De Voortreffelijke Berg ontzettend veilig. Zo kun je je onderbroeken aan de waslijn hangen zonder bang te hoeven te zijn dat iemand ermee aan de haal gaat. De eigenaar van de grote rode onderbroek lijkt overigens nog steeds in de feeststemming te zijn. Chinezen geloven namelijk dat het geluk brengt als je rode onderbroeken draagt tijdens het Chinese Nieuwjaar.

Hier zie je een Chinees die even aan het sporten is. Toen China tien jaar geleden verwoede pogingen deed de Olympische Spelen van 2008 binnen te halen (wat gelukt is), werd heel het land volgebouwd met deze toestellen. Dit was om IOC-inspecteurs te overtuigen dat Chinezen echte sportfanaten zijn. De toestellen staan er vandaag de dag nog steeds. Op het eerste en vierde kun je hardlopen en de middelste twee zijn om met je kont te draaien. Achteraan staat nog een apparaat waar je de spieren die je gebruikt voor het zitten en weer opstaan kunt trainen.

Van al dat sporten krijg je wel honger natuurlijk, maar gelukkig hangen de hete pepers zo aan de muur. Hier in het koude, verre noorden van China is dit in de winter heel normaal omdat de temperatuur toch niet boven het vriespunt uitkomt. Deze oplossing is daarom heel wat goedkoper dan de stroomrekening van zo’n moderne diepvries.

Behalve van de muur wordt er in De Voortreffelijke Berg ook letterlijk van straat gegeten. Kijk hier maar eens, zomaar vier borden vol met overheerlijke braggel. Het was dat ik net uitgebreid gegeten had, anders had ik vast toegehapt.

Iets verderop een slijterij. Veel Chinezen kopen hun drank oftewel baijiu in dit soort vaten, niet per liter maar per pond. Rechts van de deur staat dat als je 10 pond koopt, je er 3 pond gratis bij krijgt! Dat zijn nog eens aanbiedingen. Deze baijiu komt uit de Liaoning Tieling Drankfabriek. Liaoning is een provincie iets ten zuiden van hier.

Elke keer dat ik naar de markt ga is deze domme ezel er ook. Wat zijn het toch domme beesten he? Kijk maar eens hoe dom hij uit zijn ogen kijkt. Ezels worden hier doorgaans gebruikt als trekdieren, om bijvoorbeeld karren met aardappels van het platteland naar de stad te brengen.

Gemeenschap De Voortreffelijke Berg ligt niet ver van het spoor, wat ongetwijfeld de reden zal zijn dat deze antieke locomotief hier staat. Mudanjiang, zoals veel andere plaatsen in dit deel van China, groeide pas uit tot een grote stad nadat het een station werd op de oorspronkelijke Transsiberië Express. Als je in 1912 in Moskou was ingestapt en je kwam door Mudanjiang, dan wist je dat je nog maar enkele uren tot Vladivostok voor de boeg had.

Iets verderop kun je dieselmotors laten repareren. Tenminste, dat staat op het blauwe bord: “Wij houden ervan dieselmotors te repareren!” In het Chinees rijmt dat ook nog eens. En hoewel het een smeerpoetserij lijkt, zijn deze Chinezen echte techneuten die weten wat ze doen. Zo smeren ze bijvoorbeeld alleen maar met olie van Fuchs uit Mannheim.

Hoewel we het ergste deel van de winter gehad hebben, is het hier nog altijd bar koud. Als je op de motor rondrijdt is het nog kouder, vandaar dat je in het noorden van China van deze motorhandschoenen hebt. Erg handig, want zo hoef je je handschoenen niet telkens mee naar binnen te nemen.

Dit kleine winkeltje heet Ware Passie Gezondheidsbescherming en wordt door de inwoners van De Voortreffelijke Berg regelmatig bezocht. Je kunt er namelijk dildo’s, softijs, glijmiddel, cornetto’s, condooms en schepijs in bakjes kopen. Dit soort opmerkelijke combinaties komen wel vaker voor in China. De bakker bij mij om de hoek verkoopt bijvoorbeeld ook computers.

Goed, dat was een impressie van De Voortreffelijke Berg, een alledaagse Chinese woonwijk. Ik ga nog even wat televisie kijken en wat men in China Amerikaans vrolijkheidsfruit noemt eten. In Nederland staan ze ook wel bekend als pistachenoten.

Ik had er nog nooit echt bij stil gestaan, maar wat doe je als je hond stuk is en niet meer gerepareerd kan worden? Nou, inderdaad, die gooi je gewoon bij het afval. Dat is dus ook wat met deze vrolijke viervoeters gebeurd is. Afval wordt in China altijd gewoon langs de kant van de weg gegooid en eens in de zoveel tijd komt er dan iemand om het in de brand te steken.

Hier aan de rand van de stad heb je veel van die dorpjes die tegen de vlakte gaan. Vanuit mijn raam kijk ik er op uit, dus ik ben er maar eens heen gelopen om wat foto’s te nemen.

Hier zie je een groot reclamebord van het bouwbedrijf, de Groenland Groep. Dit is één van de grootste ondernemingen in heel China en zoals de meeste grote ondernemingen in dit land is het een staatsbedrijf. De nieuwe generatie superwolkenkrabbers in de grote steden worden bijna allemaal door de Groenland Groep gebouwd. Het reclamebord is een goed voorbeeld van de kwaliteit van hun bouwwerken. Enkele dagen nadat het gereed was scheurde de wind het namelijk al aan stukken.

Als je het reclamebord voorbij loopt zie je het dorp al liggen. Het zijn de kleine huisjes tussen de bomen. Op de achtergrond zie je een andere stadswijk in aanleg. Op deze foto zie je trouwens ook hoe weinig sneeuw er ligt deze winter. Het heeft al maanden niet gesneeuwd en dat wat er lag is allemaal al weggewaaid.

Dit is in het dorp zelf. De huizen die er nog staan zijn van de hebzuchtige Chinezen met ¥-tekens in hun ogen. Zij willen niet meewerken aan de plannen van de overheid om China te veranderen in een moderne en harmonieuze samenleving. De huizen van de goede socialisten die wel willen meewerken zijn er reeds tussenuit gesloopt.

Dat slopen gebeurt meestal met een bulldozer. Aangezien huizen in dit soort Chinese dorpen bijna allemaal rijtjeshuizen zijn, is dit wel precisiewerk want voordat je het weet haal je ook per ongeluk het huis van de buurman neer. Niet dat het heel erg is natuurlijk, want dit zijn toch hebzuchtige egoïsten die helemaal leeg van binnen zijn.

Het vriest hier elke nacht nog enkele tientallen graden, dus je kunt je wel voorstellen dat het een stuk kouder is nu het voorheen eveneens verwarmde huis van de buurman plotseling weg is. Daarom zie je veel achtergebleven Chinezen hun huizen lekker warm onder de dekens stoppen. Het klinkt misschien ongeloofwaardig, maar je kunt het zelf op de foto zien.

Ongeveer twee op de drie huizen in dit dorp is al met de grond gelijk gemaakt. De opstandelingen die andere mensen geen moderne huizen gunnen blijven in socialistisch China desondanks recht op een stroomkabeltje naar hun huisje houden. Ook de openbare weg blijft gewoon begaanbaar, hoewel de bestrating er niet helemaal goed in ligt.

Winkels zijn ook gewoon gebleven. Op het bord staat Warenhuis Het Voorspoedige Kristal, voor uw alledaagse producten. Dit zijn winkeltjes die je in China op elke straathoek aantreft. Je kunt er gloeilampen, wc-papier, noodles en sterke drank kopen.

Ook de toilethuizen zijn blijven staan. In Chinese dorpen is namelijk vaak geen riolering aanwezig, dus binnenshuis hebben de inwoners ook geen wc. Het hele dorp maakt daarom gebruik van deze gebouwtjes. De cijfers die erop zijn geschreven zijn telefoonnummers van mensen die dingen verkopen.

Bij de meeste telefoonnummers zag ik gekleurde staalplaten staan. Dat is natuurlijk enorm handig. Als je hier dus zit te schijten kun je zo even je mobiele telefoon uit je zak halen om gekleurde staalplaten te bestellen. Rechts in deze wc heb je nog een kraan waar je water kunt halen om te koken of wassen.

Hier zie je een door een ijverige ambtenaar opgehangen spandoek, waarop je Harmonieuze compensatie, goed voor volk en vaderland kunt lezen. De compensatie duidt op de compensatie de bewoners krijgen om hun woning te verlaten. Harmonieus is een woord dat standaard gebruikt wordt om acties van de overheid te omschrijven. Alles wat de Chinese overheid doet is namelijk harmonieus.

Hier nog een winkel. De achterkant is al gesloopt en de voorkant dichtgetimmerd. Op het bord staat Supermarkt Het Sterke Verhaal, voor al uw drank, tabak, levensmiddelen, kleine dingetjes en flesjes drinken. In de zomer zaten hier voor de winkel altijd oude mannetjes te drinken en sterke verhalen te vertellen. Het nummer op de zijkant is weer een telefoonnummer voor gekleurde staalplaten.

Goed, dat was een kijkje in een wat eens een Chinees dorp was. Zodra de politie de laatste lastpakken eruit heeft geslagen zal het nog vollediger verwoest worden en plaats maken voor nieuwe appartementen. Met de harmonieuze compensatie die de dorpsbewoners voor hun huizen krijgen zullen ze in staat zijn een halve maand huur van een nieuw appartement te betalen. Ja, nieuwe appartementen zijn behoorlijk aan de prijs in China, maar goed, de overheid moet ook geld krijgen voor al hun harde werk natuurlijk.

Moeders ging met haar dochter naar het restaurant om even lekker wat te eten. In het restaurant kwamen ze ook een oude kennis van moeder tegen. Ze haalden allerlei verhalen van vroeger op, maar ook de dochter kwam natuurlijk ter sprake. De kennis vroeg aan de dochter: “Hoe heet jij?” De dochter antwoordde hierop: “Ik heet Pittige Rundvlees Noodles.”

Hahahahaha!! Wat een mop he!! Ik heb werkelijk de tranen in mijn ogen staan. Hahaha! Hoe bedenken ze het?